|
|
38-SAD
Kamer sûresinden sonra Mekke'de inmiştir 88 (seksen sekiz) âyettir. İsmini birinci âyette yer alan Sâd harfinden alır.
1- Sâd. Bu zikirle dolu Kur'ân'a bak!
2- O inkâr edenler bir gurur ve ayrılık içindedirler.
3- Kendilerinden önce nicelerini helak ettik. Onlar çağrıştılar. Ama artık kurtuluş vakti değildi.
4- İçlerinden kendilerine uyarıcı bir peygamber geldiğine şaştılar da kâfirler: "Bu bir sihirbazdır, yalancıdır" dediler.
5- "İlâhları, bir tek ilâh mı kılmış? Bu gerçekten şaşılacak bir şey, çok tuhaf!"
6- İçlerinden ileri gelenler fırladılar ve dediler ki: "İlâhlarınız üzerinde sabır ve sebat edin. Bu, gerçekten arzu edilen bir murad!"
7- "Biz bunu başka bir dinde işitmedik, bu mutlaka bir uydurmadır."
8- "Kur'ân aramızdan ona mı indirilmiş?" dediler. Doğrusu onlar benim Kur'ân'ımdan bir kuşku içindeler. Ve doğrusu onlar henüz azabımı tatmadılar.
9- Yoksa sana o Kur'ân'ı veren çok güçlü ve ihsan sahibi Rabbinin hazineleri onların yanında mı?
10- Yoksa bütün o göklerin, yerin ve aralarındakilerin mülkü onların mı? Öyle ise bütün imkânlarını seferber ederek yükselsinler de görelim!
11- Onlar burada çeşitli partilerden (gruplardan) bozguna uğramış bir ordudur.
12- Onlardan önce Nuh kavmi, Âd kavmi ve saltanat sahibi Firavun da yalanlamışlardı.
13- Semûd kavmi, Lut kavmi ve Eykeliler (Şuayb kavmi) de yalanlamışlardı. İşte o çeşitli partiler bunlardır.
14- Hepsi de gönderilen peygamberleri yalanladılar da azabım böyle hak oldu.
15- Onlar da bir tek haykırışa bakıyorlar. Öyle ki onun gecikmesi de yoktur.
16- Bir de: "Ey Rabbimiz! Hesap gününden önce bizim azabdan payımızı acele ver" dediler.
17- Şimdi sen onların dediklerine sabret de kuvvetli kulumuz Davud'u hatırla. Çünkü o, zikir ve tesbih ile bize yönelmişti.
18- Biz, dağları onun emrine vermiştik. Akşam-sabah onunla birlikte tesbih ederlerdi.
19- Kuşları da toplu olarak onun emrine vermiştik. Hepsi de ona uyarak zikir ve tesbih ederlerdi.
20- Biz onun mülkünü kuvvetlendirmiş ve kendisine hikmet ve hakkı batıldan ayırt etme kabiliyeti vermiştik.
21- Bir de davacıların kıssası geldi mi sana? Hani surdan aşarak mihraba ulaşmışlardı.
22- Davud'un yanına giriverdiler de onlardan telâşe düştü. Ona "Korkma!" dediler, biz iki davacıyız. Birimiz, birimize haksızlık etti. Şimdi sen aramızda hak ile hüküm ver ve aşırı gitme de bizi doğru yolun ortasına çıkar.
23- Biri: "İşte bu benim kardeşim. Onun doksan dokuz dişi koyunu var, benim ise bir tek dişi koyunum var. Böyle iken: Onu da bana ver, dedi ve tartışmada beni yendi" diye anlattı.
24- Davud dedi ki: "Doğrusu senin bir koyununu kendi koyunlarına katmak istemesiyle sana zulmetmiştir. Gerçekten bir cemiyette yaşayanların çoğu mutlaka birbirlerine haksızlık ediyorlar. Ancak iman edip de salih amel işleyenler başka. Ama onlar da pek az." Davud, bizim kendisini imtihan ettiğimizi sanmıştı. Hemen Rabbinden mağfiret diledi, rüku ederek yere kapandı, tevbe ile Allah'a yöneldi.
25- Biz de o zannettiği şeyi kendisine bağışladık. Şüphesiz yanımızda onun bir yakınlığı ve güzel bir dönüş yeri vardır.
26- Ey Davud! Gerçekten biz seni yeryüzünde bir halife yaptık. Artık insanlar arasında hak ile hüküm ver. Keyfe, arzuya uyma ki, seni Allah yolundan saptırmasın. Çünkü Allah yolundan sapanlar, hesap gününü unuttukları için kendilerine çok şiddetli bir azab vardır.
27- Hem o göğü, yeri ve aralarındakileri biz boşuna yaratmadık. O, kâfirlerin zannıdır. Onun için vay ateşe girecek olan kâfirlerin haline!
28- Yoksa iman edip de salih amel işleyenleri biz, o yeryüzündeki bozguncular gibi yapar mıyız? Yoksa o takva sahiplerini azgın günahkarlar gibi yapar mıyız?
29- Bu, sana indirdiğimiz mübarek bir kitaptır ki, insanlar onun âyetlerini düşünsünler ve temiz akıl sahipleri ibret alsınlar.
30- Bir de Davud'a Süleyman'ı bahşettik. Süleyman ne güzel kuldu. Çünkü o seslice tesbih edip Allah'a yönelirdi.
31- Hani kendisine bir zaman akşam üstü iyi cins ve rahvan atlar gösterilmişti.
32- "Ben, dedi, at sevgisini, Rabbimi anmaktan ötürü tercih ettim." Nihayet atlar perdenin arkasına gizlendi.
33- "Geri getirin onları bana!" dedi ve artık onların bacaklarını, boyunlarını silmeye başladı.
34- Andolsun ki Süleyman'ı imtihan da ettik ve tahtının üzerine bir ceset bıraktık. Sonra tekrar tevbe ile önceki haline döndü.
35- Süleyman: "Ey Rabbim! Beni bağışla ve bana öyle bir mülk ihsan et ki, ardımdan hiç kimseye yaraşmasın. Şüphesiz, bütün dilekleri veren sensin." dedi.
36- Bunun üzerine biz rüzgarı onun emrine verdik. Onun emriyle istediği yere yumuşacık akardı.
37- Dalgıç ve yapı ustası şeytanları da.
38- Ve daha diğerlerini de zincirlerde bağlı olarak (Onun emrine verdik).
39- "İşte bu, bizim ihsanımızdır. Artık sen dilersen başkalarına ver veya verme. Bundan hesaba çekilmeyeceksin" dedik.
40- Şüphesiz ki ona huzurumuzda bir yakınlık ve güzel bir makam vardır.
41- Kulumuz Eyyub'u da an. Bir zaman o, Rabbine şöyle nida etmişti: "Meşakkat ve acı ile bana şeytan dokundu."
42- (Biz ona): "Ayağını yere vur! İşte sana yıkanılacak ve içilecek soğuk bir su" dedik.
43- Ve ona, bütün ailesini ve beraberlerinde bir mislini daha tarafımızdan bir rahmet olarak bahşettik ki, akıl sahipleri için bir ibret olsun.
44- (Bir de dedik ki): "Eline bir demet al da onunla (eşine) vur; yemininde durmamazlık etme." Doğrusu biz onu sabırlı bulduk. O ne güzel kul! O hakikaten daima Allah'a yönelmektedir.
45- Kullarımız İbrahim'i, İshak'ı ve Yakub'u da an. Onlar eller ve gözler sahipleri idiler.
46- Çünkü biz onları temiz bir hasletle, hâlis yurt (ahiret) düşüncesine ermiş has kullarımızdan kılmışızdır.
47- Çünkü onlar, nezdimizde seçilmiş en hayırlı kimselerdendir.
48- İsmail'i, Elyasa'yı, Zü'l-Kifl'i de an. Hepsi de en hayırlı kimselerdendir.
49- İşte bu bir öğüttür. Şüphesiz korunan müttakiler için herhalde güzel bir istikbal (güzel bir dönüş yeri) vardır.
50- Bütün kapıları kendilerine açılmış olan Adn cennetleri vardır.
51- İçlerine kurularak orada birçok yemişle, bambaşka bir içki isteyeceklerdir.
52- Yanlarında da bakışları yalnız kocalarına dönük hep aynı yaşta dilberler vardır.
53- O hesap günü için size vaad edilen işte budur.
54- İşte bu, bizim rızkımız; muhakkak ki ona hiç tükenmek yoktur.
55- Bu, böyledir. Şüphesiz azgınlar için de fena bir gelecek vardır.
56- Cehennem! Ona yaslanacaklar, fakat o ne çirkin döşektir.
57- İşte artık tatsınlar onu ki, o kaynar su ve irindir.
58- Ve o şekilden çifter çifter tadacakları diğer acılar da vardır.
59- İşte şunlar da sizin peşinize düşenlerdir. Onlara merhaba yok. Çünkü onlar cehenneme salınıyorlar.
60- (Arkadan gelenler öncekilere:) Derler ki: "Hayır, asıl size merhaba yok. Çünkü cehennemi bize siz takdim ettiniz. Bakın o ne kötü yatak!"
61- "Ey Rabbimiz! Bize bunu takdim edenin ateşteki azabını kat kat artır" derler.
62- Bir de derler ki: "Kötülerden saydığımız birtakım adamları (fakir müminleri) niye göremiyoruz?"
63- "Onları eğlence yerine tutmuştuk ha! Yoksa bu gözler onlardan kaydı mı?"
64- Şüphesiz ki bu haktır. Ateş ehlinin birbiriyle tartışması muhakkak olacaktır.
65- De ki: "Ben ancak korkuyu haber veren bir peygamberim. O tek ve kahredici olan Allah'tan başka tanrı da yoktur."
66- "O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. O çok güçlüdür, çok bağışlayıcıdır."
67- De ki: "Bu, bir büyük haberdir."
68- "Siz ondan yüz çeviriyorsunuz."
69- "Münakaşa ederlerken, benim melekler yüksek topluluğuna ait ne bilgim olabilirdi?"
70- "Ancak ben açıktan açığa korkutmakla görevli olduğum için o bilgi bana vahyediliyor."
71- Hani Rabbin meleklere demişti ki: "Ben çamurdan bir insan yaratmaktayım."
72- "Onu tesviye edip, düzeltip de ruhumdan ona üfledim mi derhal ona secdeye kapanın."
73- Bunun üzerine meleklerin hepsi toptan secde ettiler.
74- Yalnız İblis etmedi, büyüklük tasladı ve kâfirlerden oldu.
75- Allah: "Ey İblis! O benim kudretimle yarattığıma secde etmene ne engel oldu? Kibirlenmek mi istedin? Yoksa yüksek derecelerde bulunanlardan mı oldun?" dedi.
76- İblis dedi ki: "Ben ondan hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın."
77- Allah: "Hemen çık oradan, artık sen kovuldun."
78- "Ve elbette lanetim ceza gününe kadar senin üzerindedir." buyurdu.
79- İblis: "Ya Rab! O halde insanların diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver." dedi.
80, 81- Allah: "Haydi belirli bir vakte kadar mühlet verilenlerdensin" buyurdu.
82- İblis: "Öyle ise izzet ve şerefine yemin ederim ki, ben onların hepsini mutlaka aldatır, saptırırım."
83- "Ancak içlerinden ihlas ile seçilmiş has kulların müstesna" dedi.
84- Allah buyurdu ki: "O doğru, ben hep doğruyu söylerim."
85- "Andolsun ki, cehennemi mutlaka senden ve onların sana uyanlarından, topunuzdan tıka basa dolduracağım."
86- Ey Muhammed! De ki: "Ben o Kur'ân'a karşı sizden bir ücret istemiyorum. Ve ben kendiliğimden bir şey de teklif etmiyorum. "
87- "O Kur'ân, bütün âlemler için bir zikir, bir öğüttür. " 88- "Herhalde onun haberini bir zaman sonra bileceksiniz." |
38. (The Letter) Sád (Sád)
Revealed before the Hijrah. This chapter has 88 verses.
In the Name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.
1. Sád: by the Qurán, Full of Admonition: (this is the Truth).
2. But the Unbelievers (are steeped) in self-glory and opposition.
3. How many generations before them did We destroy? In the end they cried (for mercy)- when there was no longer time for being saved!
4. So they wonder that a Warner has come to them from among themselves! and the Unbelievers say, "This is a sorcerer telling lies!
5. "Has he made gods (all) into one God? Truly this is a strange thing!"
6. And the leader among them go away (impatiently), (saying), "Walk ye away, and remain constant to your gods! For this is truly a thing designed (against you)!
7. "We never heard (the like) of this in the last religion: this is nothing but a made-up tale!"
8. "What! has the Message been sent to him - (of all persons) among us?"...But they are in doubt concerning My (Own) Message! Nay, they have not yet tasted My Punishment!
9. Or have they the treasures of the Mercy of thy Lord,- the Exalted in Power, the Grantor of Bounties without measure?
10. Or have they the dominion of the heavens and the earth and all between? If so, let them mount up with the ropes and means (to reach that end)!
11. They are but a host of confederates, and they will be put to flight.
12. Before them (were many who) rejected messengers,- the people of Noah, and Àd, and Pharaoh, the lord of Stakes,
13. And Thamüd, and the people of Lüt, and the Companions of the Wood; - such were the Confederates.
14. Not one (of them) but rejected the messengers, but My punishment came justly and inevitably (on them).
15. These (today) only wait for a single mighty Blast, which (when it comes) will brook no delay.
16. They say: "Our Lord! hasten to us our sentence (even) before the Day of Account!"
17. Have patience at what they say, and remember Our servant David, the man of strength: for he ever turned (in repentance to Allah).
18. It was We that made the hills declare, in unison with him, Our Praises, at eventide and at break of day,
19. And the birds gathered (in assemblies): all with him did turn (to Allah).
20. We strengthened his kingdom, and gave him wisdom and sound judgment in speech and decision.
21. Has the Story of the Disputants reached thee? Behold, they climbed over the wall of the private chamber;
22. When they entered to David, and he was terrified of them, they said: "Fear not: we are two disputants, one of whom has wronged the other: decide now between us with truth, and treat us not with injustice, but guide us to the even Path..
23. "This man is my brother: he has nine and ninety ewes, and I have (but) one: yet he says, 'Commit her to my care,' and he overcame me in the argument"
24. (David) said: "He has undoubtedly wronged thee in demanding thy (single) ewe to be added to his (flock of) ewes: truly many are the partners (in business) who wrong each other: Not so do those who believe and work deeds of righteousness, and how few are they?"...and David gathered that We had tried him: he asked forgiveness of his Lord, fell down, bowing (in prostration), and turned (to Allah in repentance).
25. So We forgave him this (lapse): he enjoyed, indeed, a Near Approach to Us, and a beautiful place of (final) Return.
26. O David! We did indeed make thee a vicegerent on earth: so judge thou between men in truth (and justice): nor follow thou the lust (of thy heart), for it will mislead thee from the Path of Allah: for those who wander astray from the Path of Allah, is a chastisement Grievous, for that they forget the Day of Account.
27. Not without purpose did We create heaven and earth and all between! That were the thought of Unbelievers! But woe to the Unbelievers because of the Fire (of Hell)!
28. Shall We treat those who believe and work deeds of righteousness, the same as those who do mischief on earth? Shall We treat those who guard against evil, the same as those who turn aside from the right?
29. (Here is) a Book which We have sent down unto thee, full of blessings, that they may mediate on its Signs, and that men of understanding may receive admonition.
30. To David We gave Solomon (for a son),- How excellent is the servant! Ever did he turn (to Us in repentance)!
31. Behold, there were brought before him, at eventide coursers of the highest breeding, and swift of foot;
32. And he said, "Truly do I prefer wealth to the remembrance of my Lord,"- until (the sun) was hidden in the veil (of night):
33. "Bring them back to me." Then began he to pass his hand over (their) legs and their necks.
34. And We did try Solomon: We placed on his throne a body; but he did turn (to Us in true devotion):
35. He said, "O my Lord! Forgive me, and grant me a kingdom which will not belong to another after me: for Thou art the Grantor of Bounties (without measure).
36. Then We subjected the wind to his power, to flow gently to his order, whithersoever he willed,-
37. As also the Satans, (including) every kind of builder and diver,-
38. As also others bound together in fetters.
39. "Such are Our Bounties: whether thou bestow them (on others) or withhold them, no account will be asked."
40. And he enjoyed, indeed, a Near Approach to Us, and a beautiful Place of (final) Return.
41. Commemorate Our Servant Job. Behold he cried to his Lord: "The Satan has afflicted me with distress and suffering!"
42. "Strike with thy foot: here is (water) wherein to wash, cool and refreshing, and (water) to drink."
43. And We gave him (back) his people, and doubled their number,- as a Grace from Us, and a thing for commemoration, for all who have Understanding.
44. "And take in thy hand a little grass, and strike therewith: and break not (thy oath)." Truly We found him full of patience and constancy. How excellent is the servant! Ever did he turn (to Us)!
45. And commemorate Our Servants Abraham, Isaac, and Jacob, possessors of Power and Vision.
46. Verily We did choose them for a special (purpose)- the remembrance of the Hereafter.
47. They were, in Our sight, truly, of the company of the Elect and the Good.
48. And commemorate Ismail, Elisha, and Zulkifl: each of them was of the company of the Good.
49. This is a Message (of admonition): and verily, for the righteous, is a beautiful place of (final) Return,-
50. Gardens of Eternity, whose doors will (ever) be open to them;
51. Therein will they recline (at ease): therein can they call (at pleasure) for fruit in abundance, and (delicious) drink;
52. And beside them will be chaste women restraining their glances, (companions) of equal age.
53. Such is the Promise made, to you for the Day of Account!
54. Truly such will be Our Bounty (to you); it will never fail;-
55. Yea, such! But - for the wrong-doers will be an evil place of (final) Return!-
56. Hell!- they will burn therein, - an evil bed (indeed, to lie on)!-
57. Yea, such! - then shall they taste it,- a boiling fluid, and a fluid dark, murky, intensely cold!-
58. And other Penalties of a similar kind, to match them!
59. Here is a troop rushing headlong with you! No welcome for them! Truly, they shall burn in the Fire!
60. (The followers shall cry to the misleaders:) "Nay, ye (too)! No welcome for you! It is ye who have brought this upon us! Now evil is (this) place to stay in!"
61. They will say: "Our Lord! Whoever brought this upon us,- Add to him a double chastisement in the Fire!"
62. And they will say: "How is it with us that we see not men whom we used to number among the bad ones?
63. "Did we treat them (as such) in ridicule, or have (our) eyes failed to perceive them?"
64. That is true,- the mutual recriminations of the People of the Fire!
65. Say: "Truly am I a Warner: no god is there but Allah, the One, Supreme and Irresistible,-
66. "The Lord of the heavens and the earth, and all between,- Exalted in Might, Ever Forgiving."
67. Say: "That is the tremendous tidings,-
68. "From which ye do turn away!
69. "No knowledge have I of the Exalted Chiefs on high, when they discuss (matters) among themselves.
70. "Only this has been revealed to me: that I am to give warning plainly and publicly."
71. Behold, thy Lord said to the angels: "I am about to create man from clay:
72. "When I have fashioned him and breathed into him of My spirit, fall ye down in obeisance unto him."
73. So the angels prostrated themselves, all of them together:
74. Not so Iblis: he was haughty, and became one of those who reject Faith.
75. (Allah) said: "O Iblis! What prevents thee from prostrating thyself to one whom I have created with My hands? Art thou haughty? Or art thou one of the high (and mighty) ones?"
76. (Iblis) said: "I am better than he: Thou createdst me from fire, and him Thou createdst from clay."
77. (Allah) said: "Then get thee out from here: for thou art rejected, accursed.
78. "And My Curse shall be on thee till the Day of Judgment."
79. (Iblis) said: "O my Lord! Give me then respite till the Day the (dead) are raised."
80. (Allah) said: "Respite then is granted thee-
81. "Till the Day of the Time Appointed."
82. (Iblis) said: "Then, by Thy Power, I will lead them all astray,-
83. "Except Thy Servants amongst them, sincere and purified (by Thy Grace)."
84. (Allah) said: "This is the Truth, and the Truth I say,-
85. "That I will certainly fill Hell with thee and those that follow thee,- every one."
86. Say: "No reward do I ask of you for this (Qurán), nor am I a pretender.
87. "This is no less than a Reminder to (all) the Worlds.
88. "And ye shall certainly know the truth of it (all) after a while." |