|
|
19-MERYEM
Meryem sûresi, 98 (doksan sekiz) âyet olup Mekke'de nâzil olmuştur. Bazı tefsircilere göre 58. âyet, bazılarına göre de 71. âyet Medine'de nâzil olmuştur. Bu sûre, diğer bahisler yanında, özellikle Hz. Meryem'den ve onun Hz. İsa'yı dünyaya getirmesinden bahsetmesi sebebiyle "Meryem sûresi" adını almıştır.
1- Kâf, Hâ, Yâ, Ayn, Sâd.
2- Bu, Rabbinin, kulu Zekeriyya'ya olan rahmetini anmadır.
3- Bir zamanlar o, Rabbine gizlice (içinden) yalvarmıştı.
4- Şöyle demişti: "Ey Rabbim! Şüphesiz (artık öyle bir durumdayım ki) benim kemiğim zayıflayıp gevşedi ve başım(ın saçı) bembeyaz alev gibi tutuştu. Sana dua etmekle de ey Rabbim, hiçbir zaman bedbaht olmadım."
5- "Gerçekten ben, arkamdan yerime geçecek varislerden endişedeyim. Karım da kısır bulunuyor. Onun için katından bana bir çocuk ihsan et."
6- "Ki bana da mirasçı olsun, Yakub ailesine de mirascı olsun. Rabbim, onu sen rızana kavuştur."
7- (Allah şöyle buyurdu): "Ey Zekeriyya! Şüphesiz biz sana Yahya isminde bir oğlanı müjdeliyoruz. Bundan önce ona hiçbir adaş yapmadık."
8- Zekeriyya: "Rabbim! Karım kısır, ben de son derece kocamışken nasıl oğlum olabilir?" dedi.
9- (Allah yahut Cebrail ona şöyle) dedi: "Dediğin gibidir, (fakat) Rabbin buyurdu ki, bu işi yapmak bana kolaydır. Nitekim bundan önce seni yarattım. Halbuki sen hiçbir şey değildin."
10- Zekeriyya şöyle dedi: "Rabbim! Bana alâmet ver." Allah: "Senin alâmetin, sapasağlam olduğun halde, üç gün, üç gece insanlarla konuşamaz hale gelmendir." buyurdu.
11- Nihayet (bir gün konuşamayınca) mihrabdan kavmine karşı çıktı da onlara "Sabah ve akşam (Rabbinizi) tesbih edin" diye işaret etti.
12- "Ey Yahya! Kitaba kuvvetle sarıl" (dedik) ve daha çocukken ona hikmet verdik.
13- Hem de katımızdan bir merhamet ve (günahlardan) paklık verdik, o çok takva sahibi idi.
14- Anne ve babasına karşı iyi davranan bir kimse idi, zorba ve isyankâr değildi.
15- Doğduğu gün, öleceği gün ve dirileceği gün ona selam olsun.
16- (Ey Muhammed!) Kur'ân'daki Meryem kıssasını da an (insanlara anlat). Hani o, ailesinden ayrılarak (evinin veya mescidin) doğu tarafında bir yere çekilmişti.
17- Sonra ailesiyle kendisi arasına bir perde koymuştu. Biz ona meleğimiz (Cebrail)i gönderdik de ona tam bir insan şeklinde göründü.
18- Meryem: "Ben senden Rahmân (olan Allah) a sığınırım. Eğer Allah'dan korkuyorsan (dokunma bana)" dedi.
19- Melek: "Ben, sana temiz bir oğlan bağışlamak için, Rabbinin gönderdiği bir elçiyim" dedi.
20- Meryem: "Benim nasıl çocuğum olabilir? Bana hiçbir insan dokunmamıştır. Ben iffetsiz de değilim" dedi.
21- Melek: "Bu, dediğin gibidir. Ancak Rabbin buyurdu ki: Bu (babasız çocuk vermek), bana pek kolaydır. Hem biz onu nezdimizden insanlara bir mucize ve rahmet kılacağız. Hem, bu önceden (ezelde) kararlaştırılmış bir iştir." dedi.
22- Nihayet (Allah'ın emri gerçekleşti) Meryem İsa'ya gebe kaldı ve o haliyle uzak bir yere çekildi.
23- Sonra doğum sancısı onu bir hurma dalına tutunup dayanmaya zorladı. "Keşke bundan önce ölseydim de unutulup gitseydim" dedi.
24- Melek, Meryem'e, aşağı tarafından şöyle seslendi. "Sakın üzülme, Rabbin alt tarafında bir ırmak akıttı."
25- "Hurma dalını kendine doğru silkele, üzerine devşirilmiş taze hurmalar dökülsün."
26- "Ye, iç, gözün aydın olsun. Eğer insanlardan birini görürsen, ben Rahmân (olan Allah)a bir oruç (susmak) adadım. Onun için bugün hiçbir kimseyle konuşmayacağım" de.
27- Sonra Meryem onu (İsa'yı) yüklenerek kavmine getirdi. Onlar (hayretler içinde şöyle) dediler: "Ey Meryem! doğrusu sen görülmemiş bir şey yaptın."
28- "Ey Harun'un kızkardeşi! Senin baban kötü bir adam değildi, annen de iffetsiz bir kadın değildi."
29- Bunun üzerine Meryem çocuğu gösterdi. Onlar; "Biz beşikteki bir çocukla nasıl konuşuruz?" dediler.
30- (Allah'ın bir mucizesi olarak İsa şöyle) dedi: "Şüphesiz ben Allah'ın kuluyum. O bana kitab verdi ve beni bir peygamber yaptı."
31- "Beni, nerede olursam olayım mübarek kıldı. Hayatta bulunduğum müddetçe namaz kılmamı ve zekat vermemi emretti."
32- "Beni anneme hürmetkar kıldı. Beni zorba ve isyankar yapmadı."
33- "Doğduğum gün, öleceğim gün ve dirileceğim gün selam ve emniyet benim üzerimedir."
34- İşte hakkında (yahudilerle hıristiyanların) ihtilaf edip durdukları Meryemoğlu İsa'ya dair Allah'ın sözü budur.
35- Çocuk edinmek asla Allah'ın şanına yakışmaz. O bundan münezzehtir. O, bir şeyin olmasını dilerse, ona sadece "ol" der, o da oluverir.
36- "Şüphesiz benim de Rabbim, sizin de Rabbiniz Allah'tır. O halde ona ibadet edin, işte dosdoğru yol budur."
37- Ne var ki, fırkalar (yahudi ve hıristiyanlar) kendi aralarında ihtilafa düştüler. O büyük (dehşetli) günü görecek kâfirlerin vay haline!
38- Bize gelecekleri gün, neler işitecekler, neler görecekler! Fakat o zalimler bugün apaçık bir sapıklık içindedirler.
39- (Ey Muhammed!) İnsanların pişmanlık duyacağı ve işin bitmiş olacağı (kıyamet) günü ile onları uyar. Onlar hâlâ gaflet içindedirler, onlar iman etmezler.
40- Şüphesiz biz bütün yeryüzüne ve üzerindekilere varis olacağız. Ve onlar da mutlaka bize döndürüleceklerdir.
41- Kur'ân'da İbrahim'i(n kıssasını da) an. Şüphesiz ki o, sıddık (özü, sözü doğru) bir peygamberdi.
42- O, bir zaman babasına şöyle demişti: "Babacığım! İşitmeyen, görmeyen ve sana hiçbir faydası olmayan şeylere niçin tapıyorsun?"
43- "Babacığım! Doğrusu sana gelmeyen bir ilim bana geldi. O halde bana uy da, seni doğru bir yola eriştireyim."
44- "Babacığım! Şeytana tapma, çünkü şeytan Rahmân (olan Allah)a âsî oldu."
45- "Babacığım! Doğrusu ben korkarım ki, sana Rahmân'dan bir azab dokunur da şeytana (cehennemde arkadaş) olursun."
46- Babası "Ey İbrahim! Sen benim ilâhlarımdan yüz mü çeviriyorsun? Yemin ederim ki, eğer (onları kötülemekten) vazgeçmezsen, seni muhakkak taşlarım. (gerçekten veya söz ile sana taş atarım). Haydi, uzun bir müddet benden uzak ol" dedi.
47- İbrahim şöyle dedi: "Selâm sana olsun, senin için Rabbimden mağfiret dileyeceğim. Çünkü o, bana çok lütufkârdır."
48- "Ben, sizden ve Allah'tan başka taptığınız şeylerden çekilip ayrılırım da Rabbime dua (ibadet) ederim. Rabbime yalvarışımda mahrum kalmayacağımı umarım."
49- İbrahim, kavminden ve onların Allah'tan başka ibadet ettikleri şeylerden uzaklaşınca, biz ona İshak'ı ve (İshak'ın oğlu) Yakub'u ihsan ettik. Ve hepsini de peygamber yaptık.
50- Biz onlara rahmetimizden lütuflarda bulunduk. Hepsine de dillerde güzel ve yüksek bir övgü verdik.
51- Kur'ân'da Musa'yı da an; Şüphesiz ki o, ihlaslı bir kuldu ve gönderilmiş bir peygamberdi.
52- Biz ona Tur dağının sağ yanından seslendik ve onu hususi bir konuşmada bulunmak üzere kendimize yaklaştırdık.
53- Rahmetimizden de ona, kardeşi Harun'u bir peygamber olarak ihsan eyledik.
54- Kur'ân'da İsmail'i de an; çünkü o, vaadine sadık bir kuldu ve gönderilmiş bir peygamberdi.
55- Ailesine ve çevresine namaz kılmayı ve zekat vermeyi emrederdi ve Rabbinin katında hoşnutluğa ermişti.
56- Kitapta İdris'i de an; çünkü o, çok sadık (özü, sözü pek doğru) bir peygamberdi.
57- Biz onu yüce bir yere yükselttik.
58- İşte bunlar, Allah'ın kendilerine nimetler verdiği peygamberlerden, Âdem'in soyundan ve gemide Nuh ile beraber taşıdıklarımızın neslinden, İbrahim ve İsrail'in soyundan, hidayete erdirdiğimiz ve seçtiğimiz kimselerdir. Kendilerine Rahmân (olan Allah)ın âyetleri okunduğu zaman ağlayarak secdeye kapanırlardı.
59- Sonra bunların ardından öyle bir nesil geldi ki, namazı terkettiler, heva ve heveslerine uydular; onlar bu taşkınlıklarının karşılığını mutlaka göreceklerdir. (Cehennemdeki "Gayya" vadisini boylayacaklardır.)
60- Fakat tevbe edip iman eden ve salih amel işleyen bunun dışındadır. Bunlar cennete girecekler ve hiçbir haksızlığa uğratılmayacaklardır.
61- O cennet, Rahmân (olan Allah)ın kullarına görmedikleri halde vadettiği "Adn" cennetleridir. Şüphesiz O'nun vaadi mutlaka yerini bulacaktır.
62- Onlar orada boş bir söz işitmezler. Ancak "Selam" işitirler. Orada sabah akşam rızıkları da hazırdır.
63- İşte kullarımızdan takva sahibi olanlara vereceğimiz cennet budur.
64- "(Cebrail dedi ki: Ey Muhammed!) "Biz senin Rabbinin emri olmadıkça inmeyiz. Önümüzdeki ve ardımızdaki (bütün geçmiş ve gelecek şeyler) ve bunların arasındakiler hep O'nundur. Rabbin de (seni) unutmuş değildir?"
65- O, göklerin, yerin ve aralarındakilerin Rabbidir. O halde, O'na ibadet et ve O'na ibadet etmekte sabırlı ol. Hiç sen Allah'ın ismini taşıyan başka birini bilir misin?
66- Halbuki insan şöyle der: "Ben öldüğüm zaman, ileride gerçekten diri olarak (mezardan) çıkarılacak mıyım?"
67- O insan, daha önce hiçbir şey değilken kendisini yoktan var ettiğimizi hatırlamaz mı?
68- Rabbine andolsun ki biz onları (öldükten sonra dirilmeyi inkâr eden kâfirleri) şeytanları ile beraber elbette ve elbette mahşerde toplayacağız. Sonra onları muhakkak cehennemin etrafında dizleri üstü hazır bulunduracağız (ki cennetlikleri görüp hasret çeksinler.).
69- Sonra her zümreden Rahmân'a karşı en ziyade isyankâr hangileri ise, muhakkak ayırıp atacağız.
70- Sonra o cehenneme atılmaya layık olanların kimler bulunduğunu elbette biz daha iyi biliriz.
71- İçinizden hiçbiri istisna edilmemek üzere mutlaka herkes cehenneme varacaktır. Bu, Rabbinin katında kesinleşmiş bir hükümdür.
72- Sonra Allah'dan korkup, sakınanları kurtaracağız ve zalimleri de toptan cehennemde bırakacağız.
73- Âyetlerimiz kendilerine apaçık okunduğu zaman, o inkâr edenler, iman edenlere dediler ki :"Bu iki zümreden (Mümin ve kâfirlerden) hangisi mevki bakımından daha iyi, meclis ve topluluk itibariyle daha güzeldir?"
74- Halbuki biz, kendilerinden evvel, mal ve gösterişce daha güzel nice asırlar halkını helak etmişizdir.
75- Onlara de ki: "Kim sapıklık içinde ise, Rahmân ona mal ve evlatça ziyadelik ve azgınlığında mühlet verir. Nihayet kendilerine vaad edilen azabı, yahut kıyamet günü cehennemi gördükleri vakit, artık bilecekler kimin mevkii daha fena ve yardımcıları daha zayıfmış.
76- Allah, hidayeti kabul edenlere, daha çok hidayet verir. Baki kalacak olan salih ameller, Rabbinin katında sevap bakımından da daha hayırlıdır, sonuç bakımından da daha hayırlıdır.
77- Şimdi âyetlerimizi inkâr eden ve "Elbette bana mal ve evlat verilecektir." diyen adamı gördün mü?
78- O (kâfir), gaybı mı bildi? Yoksa Rahmân (olan Allah) katından bir söz mü aldı?
79- Hayır, asla öyle değil; biz onun söylediklerini yazacağız ve azabını çoğalttıkça çoğaltacağız.
80- O söylediği (mal ve evlat gibi) şeyleri de hep elinden alacağız ve o, tek başına bize gelecektir.
81- Onlar, kendilerine kuvvet ve şeref kazandırsın diye, Allah'dan başka ilâh edindiler.
82- Hayır, (zannettikleri gibi değil) tapındıkları ilâhlar onların ibadetlerini inkâr edecekler ve aleyhlerine dönüp düşman olacaklardır.
83- Görmedin mi? Biz şeytanları o kâfirler üzerine musallat ettik. Onları (günaha) kışkırtıp duruyorlar.
84- Öyleyse onların hemen azaba uğratılmalarını isteme. Biz onların (ecel) günlerini sayıyoruz.
85- O gün, takva sahiplerini, heyet olarak Rahmân'ın huzuruna toplayacağız.
86- Suçluları da susuz olarak cehenneme süreceğiz.
87- (O gün) Rahmân (olan Allah)'ın katında bir ahd almış olan kimseden başkaları şefaat etme hakkına sahip olamayacaklardır.
88- (Yahudilerle hıristiyanlar) "Rahmân, çocuk edindi" dediler.
89- Yemin olsun ki, siz çok çirkin bir şey söylediniz.
90- Az kalsın, söyledikleri sözden gökler çatlayacak, yer yarılacak ve dağlar parçalanıp dağılacaktı,
91- O Rahmân'a çocuk isnad ettiler diye...
92- Halbuki Rahmân'a çocuk edinmek yaraşmaz.
93- Göklerde ve yerde bulunan hiçbir kimse yoktur ki (kıyamet günü) Rahmân'ın huzuruna kul olarak çıkmasın.
94- And olsun ki Allah onların hepsini kuşatmış, kendilerini ve yaptıklarını bir bir saymıştır.
95- Kıyamet günü onların her biri Allah'ın huzuruna tek başına çıkacaktır.
96- İman edip, salih amel işleyenler var ya, Rahmân (olan Allah) onları (gönüllere) sevdirecektir.
97- (Ey Muhammed!) Biz Kur'ân'ı senin dilin üzere kolaylaştırdık ki, onunla Allah'tan korkup sakınanları müjdeleyesin, inat edenleri de korkutasın.
98- Hem onlardan önce nice nesilleri helak ettik. (Şimdi) onlardan hiçbirini görüyor musun, yahud onların hafif bir sesini işitiyor musun? |
19. Mary (Maryam)
Revealed before the Hijrah. This chapter has 98 verses.
In the Name of Allah, Most Gracious, Most Merciful.
1. Káf. Há. Yá. Àin. Sád.
2. (This is) a mention of the Mercy of thy Lord to His servant Zakariya.
3. Behold! he cried to his Lord in secret,
4. Praying: "O my Lord! infirm indeed are my bones, and the hair of my head doth glisten with gray: but never am I unblest, O my Lord, in my prayer to Thee!
5. "Now I fear (what) my relatives (and colleagues) (will do) after me: but my wife is barren: so give me an heir as from Thyself,-
6. "(One that) will (truly) inherit me, and inherit the posterity of Jacob; and make him, O my Lord! one with whom Thou art well-pleased!"
7. (His prayer was answered): "O Zakariya! We give thee good news of a son: His name shall be Yahyá: (John)on none by that name have We conferred distinction before."
8. He said: "O my Lord! How shall I have a son, when my wife is barren and I have grown quite decrepit from old age?"
9. He said: "So (it will be) thy Lord saith, 'That is easy for Me: I did indeed create thee before, when thou hadst been nothing!' "
10. (Zakariya) said: "O my Lord! give me a Sign." "Thy Sign," was the answer, "Shall be that thou shalt speak to no man for three nights, although thou art not dumb."
11. So Zakariya came out to his people from him chamber. He told them by signs to celebrate Allah's praises in the morning and in the evening.
12. (To his son came the command): "O John! take hold of the Book with might": and We gave him Wisdom even as a youth,
13. And pity (for all creatures) as from Us, and purity: He was devout,
14. And kind to his parents, and he was not overbearing or rebellious.
15. So Peace on him the day he was born, the day that he dies, and the day that he will be raised up to life (again)!
16. Relate in the Book (the story of) Mary, when she withdrew from her family to a place in the East.
17. She placed a screen (to screen herself) from them; then We sent her Our angel, and he appeared before her as a man in all respects.
18. She said: "I seek refuge from thee to (Allah) Most Gracious: (come not near) if thou dost fear Allah."
19. He said: "Nay, I am only a messenger from thy Lord, (to announce) to thee the gift of a pure son.
20. She said: "How shall I have a son, seeing that no man has touched me, and I am not unchaste?"
21. He said: "So (it will be): thy Lord saith, 'That is easy for Me: and (We wish) to appoint him as a Sign unto men and a Mercy from Us'. It is a matter (so) decreed."
22. So she conceived him, and she retired with him to a remote place.
23. And the pains of childbirth drove her to the trunk of a palm-tree. She cried (in her anguish): "Ah! would that I had died before this! would that I had been a thing forgotten!"
24. But (a voice) cried to her from beneath the (palm-tree): "Grieve not! for thy Lord hath provided a rivulet beneath thee;
25. "And shake towards thyself the trunk of the palm-tree: It will let fall fresh ripe dates upon thee.
26. "So eat and drink and cool (thine) eye. And if thou dost see any man, say, 'I have vowed a fast to (Allah) Most Gracious, and this day will I enter into no talk with any human being'"
27. At length she brought the (babe) to her people, carrying him (in her arms). They said: "O Mary! truly a strange thing has thou brought!
28. "O sister of Aaron! Thy father was not a man of evil, nor thy mother a woman unchaste!"
29. But she pointed to the babe. They said: "How can we talk to one who is a child in the cradle?"
30. He said: "I am indeed a servant of Allah. He hath given me revelation and made me a prophet;
31. "And He hath made me blessed wheresoever I be, and hath enjoined on me Prayer and Charity as long as I live;
32. "(He hath made me) kind to my mother, and not overbearing or unblest;
33. "So peace is on me the day I was born, the day that I die, and the day that I shall be raised up to life (again)"!
34. Such (was) Jesus the son of Mary: (it is) a statement of truth, about which they (vainly) dispute.
35. It is not befitting to (the majesty of) Allah that He should beget a son. Glory be to Him! when He determines a matter, He only says to it, "Be", and it is.
36. Verily Allah is my Lord and your Lord: Him therefore serve ye: this is a Way that is straight.
37. But the sects differ among themselves: and woe to the Unbelievers because of the (coming) Judgment of an awful Day!
38. How plainly will they see and hear, the Day that they will appear before Us! but the unjust today are in error manifest!
39. But warn them of the Day of Distress, when the matter will be determined: for (behold,) they are negligent and they do not believe!
40. It is We Who will inherit the earth, and all beings thereon: to Us will they all be returned.
41. (Also) mention in the Book (the story of) Abraham. He was a man of Truth, a prophet.
42. Behold, he said to his father: "O my father! Why worship that which heareth not and seeth not, and can profit thee nothing?
43. "O my father! to me hath come knowledge which hath not reached thee: so follow me: I will guide thee to a Way that is even and straight.
44. "O my father! serve not Satan: for Satan is a rebel against (Allah) Most Gracious.
45. "O my father! I fear lest a Chastisement afflict thee from (Allah) Most Gracious, so that thou become to Satan a friend."
46. (The father) replied: "Art thou shrinking from my gods, O Abraham? If thou forbear not, I will indeed stone thee: Now get away from me for a good long while!"
47. Abraham said: "Peace be on thee: I will pray to my Lord for thy forgiveness: for He is to me Most Gracious.
48. "And I will turn away from you (all) and from those whom ye invoke besides Allah. I will call on my Lord: perhaps, by my prayer to my Lord, I shall be not unblest."
49. When he had turned away from them and from those whom they worshipped besides Allah, We bestowed on him Isaac and Jacob, and each one of them We made a prophet.
50. And We bestowed of Our Mercy on them, and We granted them lofty honor on the tongue of truth.
51. Also mention in the Book (the story of) Moses: for he was specially chosen, and he was a messenger (and) a prophet.
52. And We called him from the right side of Mount (Sinai), and made him draw near to Us, for converse in secret.
53. And, out of Our Mercy, We gave him his brother Aaron, (also) a prophet.
54. Also mention in the Book (the story of) Ismail: He was (strictly) true to what he promised, and he was a messenger (and) a prophet.
55. He used to enjoin on his people prayer and charity, and he was most acceptable in the sight of his Lord.
56. Also mention in the Book Idrís: he was a man of truth (and sincerity), (and) a prophet:
57. And We raised him to a lofty station.
58. Those were some of the prophets on whom Allah did bestow His Grace,- of the posterity of Adam, and of those who We carried (in the Ark) with Noah, and of the posterity of Abraham and Israel of those whom We guided and chose. Whenever the Signs of (Allah) Most Gracious were rehearsed to them, they would fall down in prostrate adoration and in tears.
59. But after them there followed a posterity who missed prayers and followed after lusts soon, then, will they face Destruction,-
60. Except those who repent and believe, and work righteousness: for these will enter the Garden and will not be wronged in the least,-
61. Gardens of Eternity, those which (Allah) Most Gracious has promised to His servants in the Unseen: for His promise must (necessarily) come to pass.
62. They will not there hear any vain discourse, but only salutations of Peace: And they will have therein their sustenance, morning and evening.
63. Such is the Garden which We give as an inheritance to those of Our servants who guard against evil.
64. (The angels say:) "We descend not but by command of thy Lord: to Him belongeth what is before us and what is behind us, and what is between: and thy Lord never doth forget,-
65. "Lord of the heavens and of the earth, and of all that is between them; so worship Him, and be constant and patient in His worship: knowest thou of any who is worthy of the same Name as He?"
66. Man says: "What! When I am dead, shall I then be raised up alive?"
67. But does not man call to mind that We created him before out of nothing?
68. So, by thy Lord, without doubt, We shall gather them together, and (also) the Satans (with them); then shall We bring them forth on their knees round about Hell;
69. Then shall We certainly drag out from every sect all those who were worst in obstinate rebellion against (Allah) Most Gracious.
70. And certainly We know best those who are most worthy of being burned therein.
71. Not one of you but will pass over it: this is, with thy Lord, a Decree which must be accomplished.
72. But We shall save those who guarded against evil, and We shall leave the wrong-doers therein, (humbled) to their knees.
73. When Our Clear Signs are rehearsed to them, the Unbelievers say to those who believe, "Which of the two sides is best in point of position and fairer in assembly?"
74. But how many (countless) generations before them have We destroyed, who were even better in equipment and in glitter to the eye?
75. Say: "Whoever goes astray, (Allah) Most Gracious extends (the rope) to them, until, when they see the warning of Allah (being fulfilled) - either in punishment or in (the approach of) the Hour,- they will at length realize who is worst in position, and (who) weakest in forces!
76. "And Allah doth advance in guidance those who seek guidance: and the things that endure, Good Deeds, are best in the sight of thy Lord, as rewards, and best in respect of (their) eventual return."
77. Hast thou then seen the (sort of) man who rejects Our Signs, yet says: "I shall certainly be given wealth and children?"
78. Has he penetrated to the Unseen, or has he taken a contract with the Most Gracious?
79. Nay! We shall record what he says, and We shall add and add to his punishment.
80. To Us shall return all that he talks of and he shall appear before Us bare and alone.
81. And they have taken (for worship) gods other than Allah, to give them power and glory!
82. Instead, they shall reject their worship, and become adversaries against them.
83. Seest thou not that We have set the Satans on against the Unbelievers, to incite them with fury?
84. So make no haste against them, for We but count out to them a (limited) number (of days).
85. The day We shall gather the righteous to (Allah) Most Gracious, like a band (presented before a king for honors,)
86. And We shall drive the sinners to Hell, (like thirsty cattle driven down to water,-)
87. None shall have the power of intercession, but such a one as has received permission (or promise) from (Allah) Most Gracious.
88. They say: "The Most Gracious has begotten a son!"
89. Indeed ye have put forth a thing most monstrous!
90. At it the skies are about to burst, the earth to split asunder, and the mountains to fall down in utter ruin,
91. That they attributed a son for the Most Gracious.
92. For it is not consonant with the majesty of the Most Gracious that He should beget a son.
93. Not one of the beings in the heavens and the earth but must come to the Most Gracious as a servant.
94. He does take an account of them (all), and hath numbered them (all) exactly.
95. And everyone of them will come to Him singly on the Day of Judgment.
96. On those who believe and work deeds of righteousness, will the Most Gracious bestow love.
97. So have We made the (Qurán) easy in thine own tongue, that with it thou mayest give Glad Tidings to the righteous, and warnings to people given to contention.
98. But how many (countless) generations before them have We destroyed? Canst thou find a single one of them (now) or hear (so much as) a whisper of them? |